داستانهای هوش مصنوعی از نوشتههای انسانی امتیاز بالاتری گرفتند
توسط: از ادیسه هومر تا داستانهای جنایی «آگاتا کریستی»، در طول تاریخ انسانها داستان و قصههای حیرتانگیزی نوشتهاند. اما پژوهش جدید دانشگاه ویلانووا در پنسیلوانیا نشان میدهد که هوش مصنوعی اکنون به رقیبی جدی برای نویسندگان انسانی تبدیل شده است. شرکتکنندگان در این پژوهش داستانهای کوتاه ساختهشده توسط ChatGPT را جذابتر و باکیفیتتر از داستانهای نوشتهشده توسط نویسندگان انسانی ارزیابی کردهاند.
به گزارش گاردین، در اولین مرحله از این پژوهش، ۱,۶۸۲ فرد بزرگسال شرکت کردند. به هر یک از شرکتکنندگان یکی از ۶ داستان کوتاه داده شد که ۳ مورد از آنها توسط انسانها و ۳ مورد دیگر توسط هوش مصنوعی ChatGPT با مضامینی مشابه نوشته شده بودند.
پژوهشگران به شرکتکنندگان اعلام کردند که داستان آنها توسط انسان نوشته شده یا هوش مصنوعی، اما این اطلاعات همیشه درست نبود و بهعنوان یک آزمون انحرافی به کار رفت. سپس از شرکتکنندگان خواسته شد تا میزان جذابیت، گیرایی و کیفیت کلی داستان را ارزیابی کنند.
نتایج نشان داد افرادی که داستانهای تولیدشده توسط هوش مصنوعی را خوانده بودند، آنها را جذابتر و دارای کیفیت بالاتری نسبت به داستانهای نوشتهشده توسط انسانها رتبهبندی کردند.
ارزیابی داستانهای هوش مصنوعی و نوشتههای انسانی
با آنکه داستانهای هوش مصنوعی نمرههای بالاتری دریافت کردند، اما هنگامی که به شرکتکنندگان گفته میشد داستانی توسط انسان نوشته شده است، فارغ از آنکه نویسنده چه کسی بود، نمرات بیشتری به اثر میدادند. این موضوع نشاندهنده تمایل ذهنی انسانها به اصالت و هنر انسانی است.
علاوهبراین، نتایج نشان داد که نگرش افراد نسبت به فناوری نیز تأثیرگذار است؛ شرکتکنندگانی که دیدگاه مثبتتری نسبت به هوش مصنوعی داشتند، نمرات بالاتری به داستانهایی دادند که برچسب ChatGPT روی آنها خورده بود.
پژوهشگران در ادامه، دو آزمایش دیگر روی ۹۰۵ فرد بزرگسال انجام دادند. در این آزمایشها، به هر فرد دو داستان کوتاه با مضمون یکسان داده شد که یکی توسط انسان و دیگری توسط هوش مصنوعی نوشته شده بود و از آنها خواسته شد حدس بزنند کدام داستان متعلق به انسان و کدام یک حاصل کار هوش مصنوعی است.
نتایج شگفتآور بود: در آزمایش اول، حدود ۴۰ درصد از شرکتکنندگان حدس درست زدند (عملاً ضعیفتر از شانس و انتخاب تصادفی). در آزمایش دوم، ۵۲ درصد موفق به تشخیص درست شدند.
نکته جالب توجه دیگر این بود که میزان تخصص خوداظهاری شرکتکنندگان در زمینه ادبیات و داستاننویسی ارتباطی با دقت حدسهای آنها نداشت؛ اما افرادی که تجربه و آشنایی بیشتری با سیستمهای هوش مصنوعی داشتند، توانستند با دقت بیشتری داستانهای هوش مصنوعی را از انسانی تشخیص دهند.
محققان میگویند:
«نوشتههای هوش مصنوعی سبک خاصی دارند که میتوان با تمرین، آن را تشخیص داد؛ درست همانطور که میتوانیم سبکهای منحصربهفرد نویسندگان مختلف انسانی را شناسایی کنیم.»
همچنین به گفته محققان، دلیل استقبال از داستانهای هوش مصنوعی سادهتر بودن، خوانش راحتتر و هضم آسانتر آنها توسط ذهن مخاطب است. البته این بدان معنا نیست که باید نوشتن را به هوش مصنوعی واگذار کنیم. محققان میگویند:
«سیستمهای هوش مصنوعی میتوانند داستانهای کوتاهی تولید کنند که حداقل به خوبی داستانهای انسانی یا حتی بهتر از آنها به نظر میرسند. ما باید دیدگاه خود را درباره توانمندیهای هوش مصنوعی بهروز کنیم. اما انسانها برای ابراز خلاقیت، سروکلهزدن با خویشتن و معنابخشیدن به تجربیات خود مینویسند. حقیقتِ امکان ساخت داستان توسط هوش مصنوعی، هیچیک از این ارزشهای انسانی را تغییر نمیدهد. شاید لازم باشد برای رمانهای هوش مصنوعی یا آثار مشترک انسان و هوش مصنوعی فضای جدیدی باز کنیم، اما این به معنی از بین رفتن ارزش فرایند خلاقیت انسانی نیست.»
در مقابل، «لوک کنارد» (Luke Kennard)، استاد فیلمنامهنویسی و نگارش خلاق در دانشگاه بیرمنگام، دیدگاه بسیار انتقادیتری نسبت به هوش مصنوعی دارد. او هشدار داد:
«از آنجا که ما انسان هستیم، تمایل داریم هوش مصنوعی را شخصیتپردازی کنیم و آن را مانند یک ربات مهربان با چهرهای بیطرف تصور کنیم؛ درحالیکه هوش مصنوعی واقعاً چیزی جز یک کد برپایه پایگاهدادههای بزرگ و سرقتشده از نوشتههای واقعی انسانها نیست که در دیتاسنترهای گرانقیمت و مخرب نگهداری میشود و پیامدهای فاجعهباری برای محیط زیست دارد.»
یافتههای این پژوهش در ژورنال Judgment and Decision Making منتشر شده است.
